«´¯`•.¸¸.°¤1 9 8 9 « ¦ º_•¯¯•_☆ chockii-chubbiiz☆ _•¯¯•_º ¦ » 2 0 0 7¤°.¸¸.•´¯`»

วันนี้ไม่ได้ไปโรงเรียนอีกแล้ว... 

น่าเบื่อ.........

เด๋วนี้หยุดบ่อยมากมาย

เซงโค่ด.....

กัวเวลาเรียนม่ายพอชิบเป๋งเรย

ตอนนี้รู้สึกว่าพาวของกูมานหายไปไหนหมด

หมดแรง

ไม่อยากทามเหี้ยไรเรย

อยากหลับบบบบบ

ไม่อยากเดิน

ไม่อยากได้ยิน

ไม่อยากมองเห็น

มานเป็นเพราะอาไรหว่าาา???

เห้อออ

ไม่เข้าใจตัวเองจิงๆเร้ยย

ใช้ชีวิตไร้สาระไปวันๆ

เบื่อ

เซง

เบื่อโลกที่เคลื่อนไหว....โดยไม่มีกุ

เห้ออออ

หมดแรงว่ะเห้ยย

ขาของกุก้ไม่รู้จาปวดไปถึงไหน

กุจาวิ่งจาเดินได้อีกนานแค่ไหนน้าา

เห้อออ

เหงาวะ

ฝนตกด้วย

รุสึกเหมือนช่วงนี้มานมืดๆมัวๆไงไม่รู้

แต่คนบางคน

บอกว่า

อย่าได้กลัวกับเงามืด

เพราะนั่นมีความหมายว่า

แสงสว่าง...อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากจุดที่เรายืนอยู่

ก็หวังว่ามานจาเป็นอย่างนั้น

เมื่อไหร่ที่จาเจอแสงว้าา

มะวันจันไปแร่ดก่าอีคุนแม่มา

ไปเดินท่าพระจันทร์เร่นๆ

ก้ดีนะ

แต่อดกินบะหมี่ร้านนั้น

เสียใจ.....

รู้สึกว่าชอบเดินแบบนั้น

จิงๆแล้วบ้านเรามานสวยเนอะ

แต่ต้องเป็นตอนกลางคืนเท่านั้นนะ

เพราะเราจามองไม่เห็นความเน่าของเจ้าพระยานั่นเอง

555+

สวยดี

ชอบๆๆๆ

ว่างๆ จาพากันไปอีก

นังรถเร่น

ความสุขแบบไร้สาระไปวันๆ

ไม่รุว่าถ้าจบไปแล้วจาได้มาเที่ยวด้วยกานแบบนี้อีกรึเปล่า

ตวงได้ก้ต้องตวงให้มากที่สุดนี่เนอะ

เออนี่เพื่อนๆที่มาอ่าน

ช่วงนี้เมิงหายตัวกานจางวะ

แอบออนตัวแดงอยู่นั่นแหละ

เปนผี นึกว่ากุจามองไม่เหนรึไง

-*-++

บางทีเมิงออนก้แวะๆมาบอกกุก้ได้นะ

"เกด กุ ออนผีนะ  "  ปรามานนี้

ไม่มีเหตุผลไรหรอกนะ

กุแค่อยากรู้ว่าเมิงก้ออน

ไม่ใช่เอ็มร้างมีแต่กุ

โอเค๊??

เราอยู่โรงเรียนเดวกัน

แต่กุคิดเถิงพวกเมิงวะ

อันนี้จิงๆ

กุไม่ได้เน่าแดกนะเว่ย

บางที บางอารมณ์

ที่กูอธิบายไม่ได้

กูก้อยากจาเห็นพวกเมิงอยู่ข้างๆ

ก้เท่านั้น

ช่วงนี้กุเปนห่าไรไม่รู้

เริ่มไม่ค่อยมีเหตุผลในตัวเอง

มานม่าได้ติสบ่อยๆเหมือนม่าก่อน

แต่มานไร้ความรู้สึก

กุรู้สึกได้ว่ากุเฉยฉา...มากเกินไป

กุเริ่มรู้สึกว่ากุแคร์คนรอบๆตัวกุน้อยลง

มานทามให้กุกลัว

กลัวว่าวันนึง

ถ้าคนรอบข้างกุหมดแล้วซึ่งความอดทน

คนเหล่านั้น...จาไม่แคร์กูเช่นกัน

เห้อออ

กุนี่มานมีปัญหามากมายก่าชีวิตจิงๆ

ถ้าคนที่กุคุยด้วยแล้วสบายใจเค้ายังอยู่ก้คงดี

เห้ออ

ชิวิตอันแสนน่าเบื่อ

เมื่อไรกุจารู้แรงจูงใจในการมีชีวิตอย่างคนอื่นเค้าวะ

เซง

เบื่อมากมาย

มีอาไรทามแก้เซงมั่งวะ

ร้องคาราโอเกะก้แล้ว

ดูหนังก้แล้ว

เห้อออ

ควรจาบวชดีมั๊ยกุ

-*-+

เวลา...หากละเลยย่อมผ่านไปไว

เวลา....หากเฝ้ามองย่อมเนิ่นนาน

เวลาของทุกคนเท่ากัน

แต่

การใช้ของแต่ละคนไม่เท่ากัน

กรู...

รู้สึกว่ากุใช้มันไม่คุ้มเรย

มานช้าไปรึเปล่าวะกับการสำเหนียกนี้

-*-+

เวลาอันน้อยนิด

ในความมืด...

หากมีแสงเพียงรำไร

ความมืดย่อมสวยงาม

แต่หากแสงไฟริบรี่เกินไป

ย่อมเป็นความมืดที่น่ากลัว

เห้อออออ....

เบื่อ

แพ่มอาไรไร้สาระอีกแล้วกู

เข้าใจ ค. รู้สึกกุไม๊ ???

รักเพื่อนๆทุกคน

ขอ ค. สุขจงอยู่กับชั้น และคนที่พร้อมจาสุกกับชั้น  ตลอดปายยย

อาเมนนนน

ร้อนไม๊ช่วงนี้  ???

ร้อนเนอะ

ร้อนจิงๆ

เด๋วร้อนเดือดๆ

เด๋วร้อนเงียบๆ

ทั้งๆที่ควรจาเย็นแท้ๆ

มิน่าฝนถึงตก

มานคงมาเพื่อดับร้อนนี่เอง

แต่ตกจนท่วมก้คงดับไม่ได้หรอกมั้ง

ก้ของอย่างนี้....

เหอะ

เหอะ

มานุดเราล้วนมีความต่าง

ความคิด สติปัญญา รูปร่างหน้าตา

และอีกหลายๆอย่าง

คนเราต่างที่

ต่างการเลี้ยงดู

มาเจอกัน

หากเข้ากันได้  ก็โอเค  ไม่มีปัญหาอาไร

หากแต่ว่า

ถ้ามีความขัดแย้งทางความคิด

นั่นคือ

เชื้อไฟที่เกิดขณะนี้นั่นเอง

................

.......... 

งานเข้ากานไปเรยพี่น้อง

ชอบนะสนุกดี

แต่อยากได้ตรงๆมากกว่าอ่า

โปรดฟังอีกครั้งหนึ่ง

ต้องการตรงๆค่ะ

รออยู่

ถ้ามีอาไรก้มาเหอะ

ขอตรงๆเป็นพอ

อย่าลับหลัง!!!!!!

มานเป็นการกระทำที่ไม่ควรนะคะ

เอาแบบเจาะจง

ชี้เฉพาะไปเรย

อย่าลอยไปๆมาๆ

น่ารำคาญ!!!!!

แล้วก็อย่าแบบอื้อๆ ขอชัดๆดังๆ

บางทีไม่ได้ยินไง

จาได้ไม่เปลืองแรง

อยากงานเข้าก่าเค้าบ้างงง

ต้องการอย่างแรง

รออยู่...........

นะจ๊ะ  จุ๊บๆ

อ่อวันนี้ได้รับข้อมูลที่น่าเชื่อถือพอสมควร

ว่ามีนางบางตน

บอกเพื่อนๆให้แบนนน

ว้าวววววว

น่ารักจิงๆ

แล้วเพื่อนๆก้ทำตามด้วย

ว้าววววววว

น่ารักอีกแล้ว

55555555+

ชีวิตของแต่ละคนย่อมเป็นไปตามทางเลือกที่มี

คนเรา...มีทางเลือกเสมอ

อาไรจาเปนยังไง  คุน...เลือกเอง

ขึ้นอยู่กับว่า

คุน...จามีจุดยืนเป็นของตัวเองกันรึเปล่า

การแข่งขันในบางครั้ง

ก็วัดที่ใจของคน

สปริริทของเราก้สื่อได้หลายๆอย่าง

หากไม่มี......ก้แพ้ตั้งแต่การแข่งขันยังไม่เริ่มแระล่ะ

บางครั้งหากทิ้งอารมณ์ไปซักนิด

ลืมตากว้างๆมองดูที่รอบๆ

จะเห็นว่าอาไรเป็นอาไร

สิ่งที่ทำลงไป....เพื่ออาไร????

มีประโยชน์อาไร????

แล้วคุน...จาคิดได้บ้างมั๊ยหนอ??

ปลงแล้ว

อยากทามอาไร

เชิญค่ะ

อัพ ทู ยู  เรยค่ะ

แล้วก้เตรียมการสำหรับปัญหาที่จาตามมาด้วยแระกาน

เย้อออนะ

บอกไว้เรย

อ่อ  แล้วอย่าคิดวาล้มล้างนะ

เตือนจ่ะ เตือนด้วยความหวังดี

เฮ้อออออ

เบื่อเล็กน้อย

แต่ก็มันส์ดี

ถ้าไม่มีเหตุการณ์แบบนี้

คงไม่รู้ว่าห้องที่เคยอยู่มามีค่าเพียงใด

คิคิ (เน่าว่ะไอ่เฟี้ย)

แต่ก้ดี

อยู่แบบครอบครัวเล็กๆ

5555+

จาทามอาไรก้เปนที่สนใจ

มองด้ายมองไป ตามานเป็นของคุน

เราก้จาเปนของเราแบบนี้ล่ะ

อย่างว่า

คนส่วนน้อยจาไปทามอาไรด้าย

แต่ก้รออยู่นะ

จิงๆจากใจ

คิคิ

จบดีกว่า

ขอ ค. สุขจงอยู่ก่าคนที่รักกูแระกูรัก

อาเมนนนน

5555

ครายไม่มีแฟนนนน   ยกมือขึ้นนนนนน... 

เย่........

ใครที่ปราสบชะตากำนี้ล่ะก้อออ

ภูมิใจซะเถิดดด

คุนมีเพื่อนๆร่วมชะตากำมากมาย

หนึ่งในนั้น

ก้คือเกดเอง

5555555+

ทามไปได้เนอะ คนเรา  คิคิ

หลังจากผ่านพ้นวันที่อึนๆไป

ก้เริ่มคิดไรได้หลายอย่าง

หากเราต้องการมีความสุข

แล้วเรารอให้มันวิ่งมาหา....

เราก้ได้แต่รอรอ...และรอ

เกดก้เรยคิดว่า

แทนที่เราจารอให้มันมา

สู้เราเดินทางไปเรื่อยๆ  เผื่อว่าจาเจอมัน

จาดีกว่าไม๊???

มันไม่ใช่ปลงนะ

แต่คือว่า

เริ่มรู้สึกถึง...จุดอิ่มตัว

จุดอิ่มตัวของความอึน

มีเรื่องราวมากมาย

ให้เราอึนได้ทุกๆวัน

นั่น...คือเรื่องจิง

แต่ในซับเซตของเรื่องราวเหล่านั้น

อันที่จิงจาว่าไป

เราก้มีความสุขก่ามานได้นี่นา

ถูกต้องไม๊  ???

อาไรที่มานฝืนใจมากไป

ก้จาไม่ฝืนแล้วล่ะ

อยากทามอาไร  อยากพูดอาไร

ชั้นก้จาพูดแล้วล่ะ

ไม่มีอาไรที่ต้องทน...ถ้าความอดทนนั้น

ไม่ได้ให้สิ่งที่มีคุนค่า

ถูกไม๊

แล้วเราจาทนมันไปเพื่อ???

ไม่รู้แหละ  ขอตามใจตัวเองบางล่ะ คิคิ

รู้สึกดียังไงก้ไม่รู้

ไม่มีเหตุผลดั้วะดิ

ชอบเพลงนี้จังเรยยย

" มาอยู่ในใจช้านที ก้อยู่คนเดวมาหลายปี

และเจอเทอเราต่างก้ไม่มีใคร

ช่วยมาเป็นแฟนชั้นที  ตกลงปลงใจดูสักที

สอนชั้นให้รู้จักคำว่าร๊ากหน่อย"

คิคิ

ใครว่างมั่งค่ะ

อยากเลี้ยงลูกหมูซักตัวไม๊???

เลี้ยงง่ายโตไว

ร่าเริงแจ่มใส อารมณ์ดี

คิคิ  เริ่มโฆษณาแระกู

หากคุนสนใจ ติดต่อหาเราได้ทันที ภายใน 20 นาทีนี้

พิเศษ เรามีของสมนาคุณ 

ยาพาราเซตามอล  กินตลอดปี

คิคิ (เพราะคุนคงปวดหัวทั้งปีแน่เรยทีเดว)  555+

บ้าไปแร่ะกรู

ต่อไปเราต้องสร้างความสุขให้ตนเอง

ถ้าความทุกข์ที่มีมันไม่สามารถกำจัดมันไปได้

ก้สร้างความสุขให้มานมีให้มากกว่าความทุกข์ที่เป็น

ต่อไปกูจาไม่อึนแระนะ

จาต้องมีความสุขเนอะ

เพื่อนๆเองก็เช่นกันนะ

กูรักพวกเมิง

รักพวกเมิงมากๆเรยนะ

กูเองก็อยากให้ทุกคนมีความสุข

แต่ด้วยเหตุที่กูเอง

ก็เป็นปุถุชนตัวอ้วนๆทำมะดาคนนึง

ไม่สามารถดลบันดาลให้ความอึนหายไปจากชีวิตเพื่อนๆของกูได้

แต่กุก็หวังว่า

วันนึงเพื่อนๆจากลับมามีความสุขร่วมกันเหมือนเดิม

อาไรที่มันผ่านพ้นไปแล้ว

ก้ให้มานเป็นความทรงจำที่สวยงาม

หรือบทเรียน..บทสำคัญบทหนึ่ง  ก้เพียงพอแล้ว

เวลาแต่ละวินาทีผ่านไปเร็วมาก

เวลาใกล้เอ็นท์มากทุกที

เวลาที่เราต้องจากโรงเรียนก้ใกล้มาทุกวัน

เราเองต้องสร้างความทรงจำที่สวยงามร่วมกันสิ ถึงจาถูก

และที่สำคัญ

เราต้องมาหาโซลเมตร่วมกันอีก

วิ้วววววว์

อ่อ

พูดถึงโซลเมต

จาว่าไปนี่ก็นานแระนะที่ไม่ได้พูดถึงเรย

คุนโซลเมต

พรหมธิดารอนานแล้ว

"ช่วยมาเปนแฟนช้านที   ตกลงปลงใจกันซักที.."

คิคิ

เฮ้อออออ

ยิ้มเข้าไว้เนอะ

อนาคตเราอีกยาวไกล

วิ้วววววว์

ไปดีกว่า

แพ่มอารายว่ะเนี่ย

คิคิ

พีเอส

- รักเพื่อนๆทู๊กโคนเรยน้าจ๊ะ จุ๊บๆ

- รักเพื่อนๆ นอกวังมากมายเช่นกันจ่ะ จุ๊บๆ

- รักมายโซลเมตนะคะ (เมิงเป็นวุ้นรึยังวะ กูรอนานแระนะ)

- ขอความสุขจงสถิตอยู่ก่าคนที่กูรักทุกคน  อาเมนน 555

- ขอความอึนจงหลุดลอยออกจาชีวิตคนทุกคนบนโลกนี้

- สุดท้าย  ขอให้เจอโซลเมตสักที อิอิ *0*

ช่วงเวลานี้เมื่อปีที่แล้ว

เปนช่วงเวลาที่ยากจะลืมในชีวิต.....

ช่วงเวลาแห่งความสุข...

สุขที่สุขจริงๆ

สุขที่ทำให้โลกสดใส

การที่เราไม่ได้มีเพียงเรา

ทำให้ชีวิตรู้สึกว่ามีคุณค่า  และอยู่อย่างมีจุดหมาย

การที่มีคนๆนึงอยู่ข้างๆ  เวลาที่ไม่สบายใจ

มีคนปลอบเวลาร้องไห้

มีคนให้คำปรึกษา

และ...ให้ความสำคัญ

ทำให้กว่าค่อนชีวิตที่มี.....เหมือนฝากไว้ที่คนๆนี้

เมื่อช่วงเวลาแห่งความสุขมันผ่านไป

และหายไป.....

กว่าค่อนชีวิตที่มีจึงหายไป

ทำให้รู้ว่าแท้จริงแล้วคนๆนั้นสำคัญในชีวิตมากมาย

แต่ก้ไม่มีปัญญา  ไม่มีปัญญาจาดึงกลับมา

ไม่มีปัญญาแม้แต่จะเอ่ยปากให้กลับมา

1ปี แห่งความสุข

กับอีก 1 ปี แห่งความทรมาน

มันเหมือนความฝันที่เคยเกิดขึ้น  และเหมือนจิง

แล้วอยู่ดีๆ ก้ดับวูบไป

การเปลี่ยนแปลงที่ไม่ทันได้ตั้งตัว

ทำให้รู้สึกสูญเสีย  และเจ็บลึกๆในใจ

เคยเฝ้าคิดร้องขอ

ขอโอกาสอีกครั้ง  แค่อีก 1 ครั้ง 

ขอให้ช่วงเวลานั้นมันกลับมา

แล้วมันก้เหมือนว่าจะกลับมาจิงๆ

ช่วงเวลาสั้นๆ

แต่ทุกอย่างไม่ได้เป็นดั่งใจ ไม่ได้ดั่งที่ตั้งใจเรย

เหมือนยิ่งคุย  ยิ่งรู้ตัว  ......

เหมือนว่าคนๆนั้นได้หายไปนานมากแล้ว

เค้าหายไปไหนกันนะ.......

แต่เป็นสิ่งที่สมควรจาหยุด

ควรจาหยุดมันไว้ให้เป็นความทรงจำที่สวยงาม

ควรจาหยุดก่อนที่จะไม่เหลืออะไร

ควรจาหยุดเพื่อเป็นการพักผ่อน

ควรจาหยุดฟุ้งซ่าน

ทุกอย่างๆที่อยู่ในใจ  จิงๆแล้วยังเหมือนเดิม

ยังรักเหมือนเดิม

ยังห่วงใยเหมือนเดิม

และก้ยังอยากดูแลเหมือนเดิม

สิ่งที่ไม่เหมือนเดิมคือ

คนที่เคยรัก  .....เค้าคือคนอีกคนนึงในร่างกายเดิม 

แต่ไม่ใช่คนๆเดิม

วันนึงเกดจะกลับมา

จะกลับมาเพื่อเรียกคุนได้อย่างเต็มปากว่าพี่ชาย

เป็นช่วงเวลานี้  เมื่อปีที่แล้วเช่นเดียวกัน

ตอนขึ้นม.5/1

ช่วงชีวิตสีชมพูของกูนั่นเอง

ได้ไปรู้จัก และสนิทสนมกับเพื่อนคนนึง

จาเพื่อนใหม่ก้ไม่ใช่  เพราะรู้จักกันตั้งแต่ ม.1

แถมเป็นเพื่อนที่โค่ดเกียดเรยทีเดว

ต้องขอบคุนอุทัยที่ทำให้เราได้มานั่งใกล้กัน

แระรู้จักจนสนิทกัน

ใครจาไปรู้ล่ะเนอะว่าคนที่เราเคยเกียดมากมาย

จะกลายเป็นเพื่อนที่ดีก่าเราได้ขนาดนี้

คนที่อยู่ด้วยทั้งทุกข์และสุข

โฟ่แตกด้วยทุกวัน

เป็นออแกไนเซอร์ส่วนตัว

เป็นติวเตอร์ส่วนตัว

เป็นคุนหมอส่วนตัว

เป็นทั้งเพื่อนชายและเพื่อนสาว ในคนๆเดียวกัน

คนที่ฟังกูร้องไห้  หัวเราะ  หรือแม้กระทั่งด่า

และต้องขอบคุนคนๆนั้น

ถ้าเราไม่เลิกกัน  คนไม่ได้สนิทขนาดนี้

ยังจำได้ช่วงเวลาที่ชีวิตเป็นสีเทา

ก้ได้เมิงนั่นแหละที่คอยดูแล

กุรับรู้นะว่าเมิงเปนห่วง.....

รับรู้  และรู้สึกมาตลอด

เมิงก้เป็นเพื่อนที่กูรักมากเช่นกัน

กูก้ไม่คิดว่าเรื่องแบบนี้จาเกิดขึ้น

แต่กูเข้าใจทุกอย่างนะ  กูเข้าใจดี

แต่มันก้เป็นความรู้สึกของกูที่ห้ามไม่ได้เช่นกัน

กูรู้สึกเหมือนกูได้ทำอะไรหายไปอีกหนึ่งอย่าง

แล้วมานก้เปนทำมะดาที่จะเสียใจ...ถูกไม๊

กูควรจาดีใจไม๊ที่กูเข้าใจทุกอย่าง....

แต่ทำอาไรไม่ได้เรยสักอย่าง???

กูดีใจนะ  ที่มีเพื่อนที่หวงกู

แต่กูจาดีใจดีไม๊........ที่เมิงเปนกับกูแค่คนเดว

กูรู้สึกได้นะว่าเมิงอ่ารักกูมาก 

 กูก้รักเมิงมากเช่นกัน

ไม่รู้ดิ  กูพูดกับใครก้ไม่มีใครเข้าใจในสิ่งที่เกิดขึ้น

นอกจาก  กู  และ  เมิง

ถ้ากูคุยก่าโอ๋  โอ๋จาเข้าใจในสิ่งที่เกิดขึ้นไม๊น้า?

วันนี้กูก้คุยก่าอีคุนแม่ 

มาฟอร์มเดิมๆอีคุนแม่ไม่เข้าใจ

นี่ถ้าเปลี่ยนคู่กรณีจากเมิงไปเปนคนอื่นก้คงจาดี

แต่ก้นะ  มันเปลี่ยนอาไรไม่ได้

และคงเปลี่ยนไม่ได้

กูเคยเป็น  กูจึงรู้ดี

และสิ่งที่ทำให้กูเสียใจ  ก้เพราะว่ากูรู้ดีเนี่ยแหละ

กูกลายเป็นเพื่อนทำมะดาของเมิงคนนึง

เป็นเพื่อนที่ลดเลเวลลงมา

นานๆไป  ใครมาจาแทนที่กุน้าาา?

เมิงจาโฟ่แตกก่าใคร  จาด่าใคร  จาดูแลใคร

แอบเสียใจเล็กๆ

ต่อไปกูจาดูแลตัวเองอย่างที่เมิงบอกนะเว่ย

เอ๊ะ....นับวันยิ่งทำตัวอย่างกับว่าเป็นแฟนที่เลิกกัน

-*-+++++++

ก้อย่างทีเมิงถาม

ว่าถ้าย้อนเวลากลับไปได้  จายังไปค่ายไม๊

นั่นคือความจิงที่ตอบ  ว่าคงไม่ไป

(ต้องขอโทดเพื่อนที่ค่ายด้วยถ้ามาอ่านเจอ)

เพราะการมีเพื่อนๆ ก้เหมือนการเก็บลูกหินใส่โหลแก้วแห่งความสุขของกู

เมิงเป็นหินปรามาน3/4 ส่วนที่กูมี

การที่กูเก็บก้อนหินมาใส่เพิ่ม 

 แล้วไปกระทบหินเดิมที่มี

โหลแตก  หินจึงรั่วออก.....

หินหายไป3/4 ของที่มี

เพื่ออะไร.....?

แต่ทุกอย่างก้ผ่านมาแล้ว

ได้เพียงแค่รอเวลาผ่านล่วงเลยไป

ควบคุมอาไรไม่ได้

กุกลัวนะบอกตรงๆ

กลัวว่าถ้าเวลาผ่านไป

ทั้งเมิง....และกูต่างก้ลืมซึ่งกันและกัน

ถ้าเรื่องราวที่ผ่านมามันหายไป

กูควรจาทำยังไง

........??????..........

ทำไมกูใช้ชีวิตได้คุ้มขนาดนี้วะ

คนที่เค้าอายุ 17  ปีเท่ากู  จาได้ใช้เท่ากูไม๊

เห้ออออออออออออ

มิตรภาพ......

มะนุดทุกคนย่อมรู้จักคำนี้

แต่ก่อนเราเคยคิดว่า

มิตรภาพที่ยิ่งใหญ่

กว่าจาสร้างได้ย่อมต้องใช้เวลา...

ที่ยาวนาน

และก้คิดแบบนั้นมาตลอด

จนกาทั่ง....วันนี้

ก้ไม่รู้เหมือนกันว่าอาไรทำให้ความคิดมานเปลี่ยนไป

20 กว่าวันที่ L ใครจารู้ว่ามันจาผูกพันธ์ได้ขนาดนี้

ยังจำได้วันแรกที่ไปเรียน

ที่พี่ๆเปิดรีวิว ของรุ่นที่แล้วให้ดู

เอียนมาก น้ำเน่า  อาไรเวลาแค่แป๊บเดวจากาแดะร้องอาไรกันนักหนา

พอวันนี้ซึ้งเรย.....

จำได้วันสุดท้ายที่แอล....

ภาพตอนบ่ายๆที่เราไปเข้าเรียน

ใต้แอลคนครึกครื้น..มีคนเดินไปมา

พอตกเย็น...คนเริ่มหายไป

ทีละคนสองคน

จน....ไม่มีสักคน

มันเป็นอาไรที่โค่ดสะเทือนใจอ่า

นักนึกๆดู

ต่อไปช้านจาไม่ต้องรีบตื่นเช้าๆแล้ว

ต่อไป...ช้านไม่มีใครให้แย่เร่นแล้ว

ช้านไม่ได้นั่งเถียงก่าเพื่อนๆแล้ว

มันน่าใจหายเนอะ

ต้องกลับสู่ชีวิตเดิมๆ

วันนี้ก้ติสแดกสุดๆอ่า

ปากคอชา..ไม่อยากกินอาไร  (ว้าวๆๆจาได้ผอม)

ภาพที่นั่งเถียงกัน  เร่นกัน  เต้นกัน

บ้าๆบอๆใส่กัน

มันยังหลอนๆวนเวียนยังไงก้ไม่รู้

นั่งมองข้อมือที่พี่ๆผูกให้  มันก้อดคิดเถิ่งเพื่อนๆไม่ได้

ช้านเคยคิดว่ายังไงมาค่ายนี้

ก้คงไม่ได้เพื่อนไรมากมาย

คงอยู่กันแค่ 7 คนนั่นแหละ

อึ่งมากนะที่เพื่อนๆรับได้

จาบอกว่าช้านรักพวกแกมากกว่าบางคนที่รู้จักมา 6 ปีซะอีก

อาไรทำให้เราสนิทกันได้เนอะ

มาจากคนละที่

แล้วนิสัยพวกช้านดิ  หญิงมากกกก

555555555+

เป็นสิ่งมีชิวิตเพศหญิงกลุ่มสุดท้ายของโลก

แต่พวกแกก็รับช้านได้

ดีใจมากมาย

เฮ้อออออออ

คิดถึงว่ะแม่ง

ไม่รู้ว่าพุ่งนี้ช้านจาได้ไปก่าพวกแกรึเปล่า

แต่ถ้าไม่ได้ไป....

ก้ไม่รู้ว่าวันไหนจาได้เจอกันอีก

รู้ไม๊ว่าช้านอ่ากัวตุ๊กแก  แมลงสาบ  และก็ฟ้าผ่ามาก

แต่สิ่งที่ช้านกัวยิ่งกว่าก็คือการลาจาก

ช้านอ่าไม่ชอบเรยว่ะแม่ง

ทำไมม่พบเจอ..แล้วต้องมีลาจาก

เกียดแม่งว่ะ

ช้านไม่ชอบมากๆที่สุด

รู้ไม๊วันสุดท้ายที่ช้านอยู่ก่าโอ่ดึกๆอ่า

ช้านเองก้อยากจาอยู่ก่าเพื่อนให้นานที่สุด

แต่ก้นะ พวกแกเองก้ต้องไปก่าพวกพี่ๆเค้า

ตอนที่โยนเหรียญอ่า

บอกตรงๆเรยนะ

ช้านลุ้นให้มันเป็นก้อยว่ะ

เหมือนเห็นแกตัวเนอะที่ช้านไม่อยากให้พวกแกไปอ่า

แต่ช่างมานเหอะ

จาไปตอนไหน...ก้คือต้องลากันอยู่ดี

ช้านอ่าไม่ชอบเรยว่ะ

ช้านไม่อยากไปลาพวกแกตอนนั้นเรยรู้มะ

ช้านไม่ชอบบ๊าบบายใคร...

โดยที่ไม่รู้ว่าจาได้เจออีกทีเมื่อไหร่

ช้านไม่อยากบ๊าบบาย....

โดยที่ไม่รูว่าจาได้เจอกันอีกรึเปล่า

ช้านกัวนะเว่ย

วันข้างหน้าจาเป็นไงก้ไม่รู้

ถ้าเราไม่ได้เจอกันนานๆ

เราจายังคุยกันได้แบบนี้รึเปล่า

เราจายังคงสนิทกานแบบนี้รึเปล่า

?????????

เห้อออออออ

นี่ช้านติสแดกอีกแล้ว

ช้านเปนอาไร???

ช้านร้องไห้ให้คนที่รู้จักกันแค่ไม่ถึงเดือน

sad มากมาย

อึนนนนน

นอยแดกกกก

ติสสสสสสสสสสสส

เห้อออออออออออ

ชั้นคงไม่ลืมพวกแกเรยว่ะ

U R my friend....

now.....and  forever

ps.

คงได้ยินแต่คำว่ากูเกียดเมิงใช่มะ

ตั้งใจอ่านนะ

"กูรักเมิง"  อิอิ  ขนลุก 555+

ช้านจาไม่ลืมพวกแกเรยนะ

แอม โงกุน ดิว ปื้ม แม็ก

แล้วพวกแกก้ห้ามลืมพวกชั้นด้วย

ห้ามๆๆๆๆ ห้ามเด็ดขาด

เด็กในวังต้องอยู่ในความทรงจำพวกแก

โอเค๊?

555555555+

ไม่งั้นล่ะก็

กูเกีบดเมิงจิงด้วย ^^=